ne zordur geçmişin yaraları kanarken

bir boşlukta kaybolursun bazen

umutla bir dala tutununca insan

doğar güneş tamda bitti derken

rüzgara bırakmışım kendimi kurumuş yaprak gibi

kalbimi aşka kapatmışım ,

sürüklenip

gidiyorken

kader mi bulmak seni

belkide kalan ömrüm sevgisiz olacaktı

karşıma çıkmasaydın tesadüfen

kalbimi çocuk gibi avutup duracaktım

karşıma çıkmasaydın tesadüfen

gözlerime bakmasaydın tesadüfen